Katalonia Barcelona

Barcelona  to miasto i metropolia na wybrzeżu Morza Śródziemnego na Półwyspie Iberyjskim. Stolica Katalonii będąca zarówno autonomicznym regionem, jak i prowincją jest drugim największym miastem pod względem zaludnienia i znaczenia gospodarczego w Hiszpanii. Miasto rozwija się na równinie wciśnięte między Morze Śródziemne, ujście rzeki i Wzgórze Montjuic. Jest siedzibą głównych instytucji rządowych w Katalonii: Rządu (Generalitat) i Parlamentu. W przeszłości miasto było stolicą stolicą hrabstwa Barcelony, dlatego też do dzisiaj często nazywana jest miastem hrabiowskim.

W Barcelonie mieszka 1.628.090 mieszkańców, jest więc ona największym miastem w Katalonii i jedenastym w Unii Europejskiej (drugim miastem nie będącym stolicą  po Hamburgu). Jest głównym ośrodkiem miejskim w regionie metropolitalnym obejmującym 5.012.961 mieszkańców. Sam obszar metropolitalny Barcelony obejmuje 36 gmin, liczy 4.542.490 mieszkańców i ma powierzchnię 633 km². Badanie przeprowadzone przez Departament Spraw Gospodarczych i Społecznych ONZ w 2005 r. stawiają Barcelonę na 51 pozycji  w rankingu miast o największej liczbie mieszkańców na świecie.

Z Wikipedii: „Barcelona została założona przez Fenicjan. Powstała w starożytności (III wiek p.n.e.) jako kolonia rzymska, rozwinęła się jako jedna z najważniejszych republik kupieckich w basenie Morza Śródziemnego. Pozostałości po zbudowanych wtedy murach obronnych przetrwały w Dzielnicy Gotyckiej. Przejściowo zajęta przez Kartagińczyków (Hamilkar Barkas), a po drugiej wojnie punickiej przeszła ponownie pod panowanie rzymskie. Po upadku Rzymu zdobyta w 406 r. przez Swebów i Wandalów, a w 416 r. przez Wizygotów, którzy utworzyli w Hiszpanii własne państwo. Przez krótki czas Barcelona była stolicą państwa Wizygotów.

W roku 712 Barcelona została opanowana przez Maurów. Przez blisko 100 lat znajdowała się pod ich panowaniem. W 801 r. zdobyta przez syna Karola Wielkiego, Ludwika, została stolicą Marchii Hiszpańskiej, która była buforem między państwem Karola Wielkiego, a państwami Maurów. W latach 874-1137 Barcelona była stolicą niezależnego hrabstwa. Później została stolicą Królestwa Aragonii. Po zjednoczeniu z Kastylią w 1479 r. jej znaczenie spadło. W czasie wojny o sukcesję hiszpańską w latach 1705-1714 Barcelona została ufortyfikowana przez wojska angielskie. W czasie wojen napoleońskich w Hiszpanii w latach 1808-1814 Barcelona była kilkakrotnie widownią walk.

Miasto przeżyło burzliwy rozwój handlu i przemysłu w XX wieku.

W czasie wojny domowej w Hiszpanii miasto kilkukrotnie stało się areną działań wojennych. 19 lipca 1936 r. zrewoltowany tłum pod wodzą anarchistów z Iberyjskiej Federacji Anarchistycznej nie dopuścił do zajęcia miasta przez puczystów gen. Franco. Następnie w Barcelonie formowano milicje, które prowadził walkę na froncie aragońskim. W maju 1937 r. doszło do starć między anarchistami, a wspierającymi komunistów żołnierzami (Dni majowe w Barcelonie). Miasto zostało zdobyte przez frankistów 26 stycznia 1939. Po wojnie domowej stało się centrum oporu republikanów i świadomości narodowej Katalończyków.

Współczesna koncepcja urbanistyczna Barcelony została opracowana przez znanego teoretyka architektury Ildefonsa Cerdę (uważanego za „ojca” urbanistyki, autora Ogólnej Teorii Urbanizacji). Stworzono ją na potrzeby rozpisanego przez władze w 1858 konkursu architektonicznego. Projekt Cerdy zajął w nim drugie miejsce, przegrywając z koncepcją Roviry i Triasa. Do realizacji zwycięskiego projektu nigdy nie doszło, zaś kilka miesięcy później na mocy dekretu królewskiego zdecydowano o wdrożeniu planu Ildefonsa Cerdy, co miało duży wpływ na dzisiejszy obraz miasta. Cerdà zaprojektował sieć ulic na module kwadratu, ulice podstawowej siatki mają jednakową szerokość 20 m, a bloki miejskie – 113 m × 113 m, przy czym każdy blok ma ścięte narożniki, przez co skrzyżowania tworzą atrakcyjne place wzbogacone małą architekturą w postaci fontann i pomników oraz drzew.”

pl.playmillion.com

Co myślisz?

*