Samogłoski katalońskie

Samogłoski

  • Cechy wspólne z tak zwaną grupą galloromańską:

Ostateczna eliminacja samogłosek nieakcentowanych z wyjątkiem – A(MURU -, FLORE → mur,  flor), w przeciwieństwie do grupy iberoromańskiej, która zachowuje samogłoskę końcową z wyjątkiem -E (muro ale flor / chor), czy też italoromańskiej, która  posiada wszystkie samogłoski (muro , fiore).

  • Cechy wspólne z językiem oksytańskim:

Język kataloński charakteryzuje się bogactwem dwugłosek i słów jednosylabowych: ([aj] rai, [ej] rei  [aw] cau, [ew] beu, [ow] pou, itp.)

  • Cechy różniące kataloński od języków galloromańskich:

Zachowanie -u- łacińskiego (wschodniokataloński lluna [`ʎunə], zachodniokataloński lluna [ʎuna / ɛ] oksytański luna [lynɔ], francuski lune [lyn]).

  • Cechy różniące kataloński od hiszpańskiego:

Utrzymanie wymowy  otwartej samogłosek Ĕ i Ŏ (<e> i <o> krótkie) akcentowanych z łaciny ludowej [ɛ] i [ɔ], odpowiednio (TERRA → terra [`tɛrə] / [`tɛra /ɛ]; FOCU→ foc [fɔk])

  • Cechy różniące kataloński od oksytańskiego (ogólnie):

Redukcja dyftong AU do  ”o otwartego” [ɔ] (CAULIS, PAUCU, col, poc).

  • Cechy południowego obszaru języków romańskich (Langwedocja południowa, języki iberoromańskie):

Grupa -ACT- staje się -ET (LACTE-, FACTU → * lleit, *feitllet, fet)